Het Beslissende Kwartier MH17: het neerschieten van vlucht MH17 boven Oekraïne (2014) Historisch moment: 17 juli 2014 https://hetbeslissendekwartier.nl/afleveringen/het-neerschieten-van-mh17.html Transcript (op basis van het script) Deze leesversie is gebaseerd op het afleveringsscript. De tekst is niet woordelijk gecontroleerd tegen de uiteindelijke audio. Regieaanwijzingen en productienotities zijn weggelaten. Schiphol, 17 juli 2014. Het is twaalf uur dertien. Vlucht MH17 van Malaysia Airlines is dertien minuten te laat van gate G3 vertrokken, op weg naar Kuala Lumpur. Tweehonderd drieëntachtig passagiers, vijftien bemanningsleden — tweehonderd achtennegentig mensen in totaal. Onder hen honderdzesennegentig Nederlanders. Vakantiegangers, studenten, gezinnen. Mensen die naar huis gaan, of op reis. De gate is leeggelopen. Het is een gewone donderdagmiddag op een van de drukste luchthavens van Europa. In ruim drie uur zal MH17 boven het conflictgebied in Oost-Oekraïne vliegen. Dit is Het Beslissende Kwartier — Het Neerschieten van MH17. Om het kwartier te begrijpen, moeten we terug naar Oost-Oekraïne in de vroege zomer van 2014. Eind 2013 begonnen massale protesten op het Majdanplein in Kiev, gericht tegen de Oekraïense president Janoekovitsj die weigerde een akkoord met de Europese Unie te ondertekenen. In februari 2014 vluchtte Janoekovitsj. Rusland annexeerde de Krim. In april 2014 braken gewapende opstanden uit in het Donbasgebied. Pro-Russische separatisten namen steden in in de Donetsk Oblast en de Loehansk Oblast. Oekraïns leger en separatisten vochten om controle over steden, wegen en installaties. Het internationale luchtruim boven het conflictgebied was gesloten onder de vijftienduizend voet. Daarboven was het formeel open voor commercieel verkeer. Tientallen luchtvaartmaatschappijen vlogen er dagelijks over. Het leek veilig genoeg. MH17 volgt een standaard trans-Aziatische route. De vlucht gaat via Duitsland en Polen het luchtruim van Oekraïne in. Op drieëndertigduizend voet — tienduizend meter hoogte — is het gewoon werk in de cockpit. De instrumenten melden niets bijzonders. Aan boord is het rustig. Kinderen tekenen. Mensen lezen. Een gezin praat over de vakantie die gaat beginnen. Op de grond in de buurt van het Oost-Oekraïense conflictgebied staat een Buk-raketinstallatie. Een Buk TELAR — een zelfrijdende lanceerwagen met vier raketten. Het systeem is enkele dagen eerder de grens met Rusland overgekomen. Het behoort tot het 53e luchtverdedigingsbrigade van het Russische leger, gebaseerd in Koersk. De bemanning scant het luchtruim. Op het radarscherm verschijnt een doel op grote hoogte. Een object dat in een rechte lijn beweegt, op reissnelheid, op de hoogte van commercieel vliegverkeer. De bemanningsleden communiceren over het doel. Ze overleggen over het type vliegtuig. Ze vergissen zich — of ze zeggen dat ze zich vergissen. Op die hoogte, op die snelheid, in dat luchtruim: het is een civiel passagiersvliegtuig. De lanceerinstallatie wordt gericht. De systemen worden gereedgemeld. In de cockpit van MH17 is er geen alarm. Geen radarwaarschuwing, geen radiocontact van de grond, geen enkele aanduiding van wat er gaat gebeuren. Er zijn drie drempels voor het gebruik van een wapensysteem: de identificatie van het doelwit, de autorisatie van het commando, en de daadwerkelijke lancering. Op dit moment zijn alle drie al genomen. Een Buk-raket wordt gelanceerd en bereikt zijn doelwit in luttele seconden. De raket explodeert vlak voor de cockpit van MH17. Duizenden metaalfragmenten schieten met extreme snelheid door de romp. De cockpit wordt op slag vernietigd. De drukkabine verliest haar integriteit. Op tienduizend meter hoogte, boven de vlaktes van Oost-Oekraïne, valt het vliegtuig uiteen. De vleugels loskomen. De motoren gaan een fractie van een seconde door op eigen inertie, dan niet meer. De resten van het vliegtuig beginnen hun val van tienduizend meter. De tweehonderd achtennegentig mensen aan boord sterven voordat ze de grond raken. De wrakstukken vallen neer over een gebied van meer dan vijftig vierkante kilometer, rondom het dorp Hrabove in de regio Donetsk. Pro-Russische milities melden op sociale media dat ze een militair Oekraïens transportvliegtuig hebben neergeschoten. Een geluksbericht. Ze begrijpen nog niet wat ze hebben gedaan. In Nederland is het een warme zomermiddag. Terrassen zijn gevuld. Kinderen spelen buiten. In Kuala Lumpur staat de aankomsttablet voor MH17 nog geprogrammeerd op een aankomst de volgende vroege ochtend. In de minuten na de crash verspreidt het bericht zich. Bij de luchtverkeersleiding verdwijnt het radarsignaal van MH17. Er is geen contact meer. Aanvankelijk is er verwarring: een technisch probleem? De eerste berichten van de grond komen binnen. In Nederland bellen families. Ze bellen Schiphol, ze bellen Malaysia Airlines, ze staren naar het vluchtnummer op hun scherm. MH17 is van de radar verdwenen. Maar dat kan niet. Dat soort dingen gebeuren niet. Dat soort dingen zijn op deze donderdagmiddag, boven het oosten van Oekraïne, wel degelijk gebeurd. Even tussendoor. Vind je Het Beslissende Kwartier de moeite waard? Abonneer je via Spotify, Apple Podcasts of waar je ook luistert — zo mis je geen aflevering. Ideeën voor een nieuw beslissend kwartier? Mail ons op 15minuten@doorzetters.net. Wat maakt dit kwartier beslissend? Niet alleen de technische feiten van een raket en een vliegtuig. Het zijn de beslissingen — bewust en onbewust — die dit moment hebben gecreëerd. Er was de beslissing van de luchtvaartmaatschappijen om door te blijven vliegen over het conflictgebied, op vluchtniveaus die formeel open waren. MH17 was op die dag niet alleen: tientallen andere vliegtuigen vlogen dezelfde routes. Er was de beslissing van de raketbemanners: een vliegtuig op een radarscherm identificeren als militair doel, terwijl het een civiel passagiersvliegtuig was op zijn reguliere route. Er was de politieke beslissing, maanden eerder, om een systeem van het Russische leger de grens over te sturen naar een conflictgebied — en dat geheim te houden. En er was het internationale falen: een actief gevechtswapensysteem in een oorlogsgebied, zonder duidelijke protocollen over de bescherming van internationaal luchtruim op grote hoogte. Geen van die besluiten was onontkoombaar. Elk was een keuze. In Het Beslissende Kwartier stellen we altijd de vraag die we nooit definitief kunnen beantwoorden: wat als het kwartier anders was verlopen? Wat als het luchtruim boven het conflictgebied die ochtend door de Oekraïense autoriteiten gesloten was geweest voor alle vluchtniveaus? Wat als de route van MH17 tien graden zuidelijker was gelegd? Wat als de raketbemanning het vliegtuig correct had geïdentificeerd — en de lancering had afgeblazen? In een parallel universum landt MH17 op 17 juli 2014 op een warme vrijdagavond in Kuala Lumpur. Tweehonderd achtennegentig mensen stappen uit. Bagagekarrousels draaien. Families staan te wachten bij de uitgang. Dat universum is niet het onze. In ons tijdspoor duurde het interval tussen de raketlancering en de inslag minder dan dertig seconden. Dertig seconden, tweehonderd achtennegentig mensen, honderdzesennegentig Nederlanders. Een ramp die van buiten werd opgelegd aan mensen die geen enkele partij waren in het conflict dat eronder lag. Vond je deze aflevering de moeite waard? Like, abonneer en deel de podcast met iemand die dit ook moet horen. Je vindt ons op Spotify, Apple Podcasts en alle andere podcastplatforms. Suggesties voor nieuwe afleveringen? Mail 15minuten@doorzetters.net. Er is altijd een volgend beslissend kwartier. Mijn naam is Julius van Rossum. Dit was Het Beslissende Kwartier. Vijftien Minuten Die Alles Veranderden.